ZARZUTY „Kościół Katolicki hamował rozwój nauki”. CZ I

Posted: 22 stycznia 2015 in ZARZUTY WOBEC CHRZEŚCIJAŃSTWA
Tagi: ,

faith-and-scienceNa pytanie „co sądzisz o relacjach pomiędzy Kościołem Katolickim i nauką” większość odpowie „Galileusz”. Gdyby spytać jednak dokładniej o co chodziło w sprawie Galileusza, to pojawiłby się już mały problem. Gdyby dalej spytać czy jest mimo wszytko jakiś pozytywny wpływ Kościoła na rozwój nauki, a jeśli tak to jaki, to wówczas byłaby zazwyczaj cisza. Prawdą jest nie tylko to, że wielu najwybitniejszych naukowców było chrześcijanami: Pascal, Kepler, Newton, Boyle, Faraday, Maxwell, Pasteur (i to bardzo gorliwymi, co widać po ich licznych tekstach mówiących o ich wierze). To niektórzy wiedzą, choć również najpewniej zdecydowana mniejszość. Faktem jest jednak również, że wśród samych duchownych była ogromna ilość osób, którym nauka zawdzięcza bardzo wiele. Poniżej lista niektórych z nich. Gdyby dodać do tego duchownych protestanckich i prawosławnych to byłaby zapewne dużo dłuższa.

Gregor Mendel (1822-1884) – zakonnik, opat zakonu augustianów w Brnie na Morawach, prekursor genetyki.

Georges Lemaître (1894-1966) – belgijski ksiądz katolicki i astronom, jeden ze współtwórców współczesnej kosmologii relatywistycznej; współtwórca teorii Big-Bang.

Giuseppe Piazzi (1746-1826) – astronom włoski, założyciel obserwatorium w Palermo, odkrywca pierwszej planetoidy Ceres; W 1764 wstąpił do zakonu teatynów w Mediolanie.

René-Just Häuy (1743-1822) – francuski mineralog, wraz z Jeanem Baptiste Romé de l’Isle był twórcą krystalografii geometrycznej.

Christoph Scheiner (1573-1650) – niemiecki jezuita i astronom; jest uważany za autora koncepcji helioskopu. Za pomocą tego przyrządu w 1611 r. Scheiner jako pierwszy zaobserwował plamy słoneczne, na krótko przed Galileuszem.

Francesco Grimaldi (1616-1663) – włoski matematyk, fizyk, astronom i jezuita. Jest znany ze współpracy z Giovannim Batistą Ricciolim, któremu pomagał w badaniach dotyczących astronomii i fizyki. Jest uważany za odkrywcę zjawiska dyfrakcji optycznej.

Lazzaro Spallanzani (1729-1799) – ksiądz włoski; badając zjawisko zapłodnienia, jako pierwszy odkrył rolę plemników w tym procesie; ponadto badał płodność, trawienie, krążenie krwi i interesował się mikroorganizmami; w 1775 roku obalił teorię samorództwa.

Marin Mersenne (1588-1648) – francuski minimita, teolog, filozof, matematyk. Nauki pobierał w Le Mans i sławnym kolegium jezuickim w La Flèche, gdzie zawarł wieloletnią przyjaźń z Kartezjuszem. Prowadził ożywioną korespondencję naukową, m.in. z Fermatem i Pascalem. Interesował się także optyką, mechaniką i akustyką. Jako pierwszy zmierzył prędkość dźwięku w powietrzu.

Giovanni Riccioli (1598-1671) – włoski astronom i ksiądz katolicki; autor dzieła Almagestum Novum – najważniejszego tekstu astronomicznego XVII wieku; pisał o efekcie Coriolisa na długo przed Coriolisem.

Angelo Secchi (1818-1878) – włoski uczony i jezuita. Interesował i zajmował się głównie fizyką, matematyką i astronomią. Stosował metody spektroskopii do badania ciał niebieskich, był pionierem w klasyfikowaniu gwiazd ze względu na ich typ widmowy.

Nicholas Oresme (1320-1382) – był katolickim biskupem Lisieux; do jego osiągnięć zalicza się: stworzenie francuskiej terminologii naukowej, w matematyce – wprowadzenie potęgi o wykładniku ułamkowym, w astronomii – koncepcję dobowego ruchu Ziemi, w ekonomii – pionierskie prace na temat teorii pieniądza.

Girolamo Saccheri (1667-1733) – jezuita i matematyk. Krótko przed śmiercią opublikował Euclides ab omni noevo vindicatus, która uważana jest za pierwsze dzieło poświęcone geometrii nieeuklidesowej. Udowodnił nieprawdziwość hipotezy kąta rozwartego oraz równoważność hipotezy kąta prostego z aksjomatem Euklidesa. Dzieło to wyprzedzało swoją epokę i zaginęło, odkrył je ponownie dopiero Eugenio Beltrami.

Francesco Cavalieri (1598-1647) – był uczniem Galileusza, który powiedział o nim: „niewielu – od czasów Archimedesa – zagłębiło się w naukę geometrii tak głęboko jak Cavalieri”. Zajmował się głównie geometrią. Jako pierwszy zaczął stosować metody nieskończenie małych elementów do obliczania pól powierzchni i objętości. Miał istotny wkład w rozwój rachunku różniczkowego i całkowego.

Bernhard Bolzano (1781-1848) – został wyświęcony na księdza katolickiego w 1804; był pierwszym, który podał w pełni ścisłą definicję granicy ciągu. Wykazał także, że każdy ograniczony ciąg liczb rzeczywistych posiada podciąg zbieżny.

Nicolaus Steno (1638-1686) – duński anatom i geolog, biskup katolicki; w zakresie geologii Steno udowodnił, że część skał powstaje na drodze sedymentacji, czyli że są to skały osadowe. Sformułował także, obowiązujące do dziś, cztery podstawowe zasady stratygrafii. Wprowadził jeden z pierwszych podziałów dziejów Ziemi na epoki geologiczne. Prowadził także badania krystalograficzne odkrywając prawo stałości kątów w kryształach. Uznawany jest za ojca geologii i stratygrafii.

Sylwester II – francuski uczony, matematyk, filozof, papież. Uznawany za najwybitniejszego matematyka X wieku, rozpowszechnił w chrześcijańskiej Europie cyfry arabskie oraz system dziesiętny. Jako jeden z pierwszych uczonych europejskich zajmował się logiką formalną. Skonstruował abak Gerberta (abakus), a także pierwszy zegar mechaniczny.

Jan XXI (1210-1277) – papież w okresie od 8 września 1276 do 20 maja 1277; zajmował się dialektyką i logiką. Szczególnie jednak interesowała go filozofia Arystotelesa. W latach 1242-1252 studiował i wykładał medycynę na uniwersytecie w Sienie. Tam właśnie napisał swoje Summulae logicales, która przez następne trzysta lat była podstawowym traktatem na temat logiki.

Athanasius Kircher (1602-1680) – niemiecki teolog i jezuita, wynalazca i konstruktor, znawca języków orientalnych, badacz hieroglifów egipskich, medyk i teoretyk muzyki. Autor ponad 40 książek i 2000 listów. Uważany za ojca egiptologii.

Roger Joseph Bošković (1711-1787) – fizyk, astronom, matematyk, filozof, poeta i jezuita pochodzący z Raguzy. Pionier współczesnej fizyki atomistycznej (twierdził, że świat zbudowany jest z mikroskopijnych elementów). Zajmował się optyką, magnetyzmem, elektrycznością, chemią, architekturą, biologią, archeologią i wieloma innymi dziedzinami nauki.

Roger Bacon (1214-1292) – angielski franciszkanin naukowiec; filozof średniowieczny, uznawany za skrajnego empirystę. Czasem opisywany jako jeden z najwcześniejszych europejskich zwolenników nowoczesnej metody naukowej.

George Mary Searle (1839-1918) – amerykański astronom i ksiądz katolicki; odkrywca sześciu galaktyk i asteroidy Pandora 55.

http://www.firstthings.com/web-exclusives/2006/08/barr-christianitys-scientists

ZOBACZ TAKŻE–> http://www.pearceyreport.com/archives/2005/09/post_4.php

Advertisements

Możliwość komentowania jest wyłączona.